Vergunningvrij
(ver)bouwen.

Het goede nieuws: een groot deel van de bouwplannen waarvoor mensen ons benaderen is vergunningvrij. Het minder bekende nieuws: er zitten harde randen aan, en vergunningvrij wil niet zeggen dat de bouwregels niet gelden. Hier leest u hoe het werkt.

Drie smaken

Een bouwplan valt grofweg in drie categorieën. Vergunningvrij: u mag bouwen zonder iets aan te vragen. Vergunningplichtig: u moet eerst toestemming hebben. En het grijze gebied ertussenin, waar het afhangt van de maten, de plek op het perceel en het bestemmingsplan. De meeste vergissingen ontstaan in dat grijze gebied.

Wat vaak vergunningvrij is

• Een uitbouw aan de achterkant, binnen de maximale diepte en hoogte
• Een dakkapel op het achterdakvlak, binnen de afmetingen
• Een bijgebouw of tuinhuis tot een bepaald oppervlak in de achtertuin
• Inpandig verbouwen waarbij u geen dragende constructie raakt

Waar het misgaat

Aan de voor- of zijkant richting openbaar gebied gelden strengere regels. Bij een monument of beschermd stadsgezicht vervalt veel van de vergunningvrije ruimte. En zelfs als het Rijk iets toestaat, kan het bestemmingsplan het alsnog verbieden, of is uw perceel simpelweg al te vol bebouwd om er nog vergunningvrij iets bij te zetten.

"Vergunningvrij is geen vrijbrief. Het betekent alleen dat u niet hoeft te vragen, niet dat alles mag."

Vergunningvrij is niet regelvrij

Ook zonder vergunning blijven de bouwregels gelden: constructieve veiligheid, ventilatie, daglicht en brandveiligheid. Daarbovenop staat het burenrecht, denk aan de afstand tot de erfgrens en ramen die op het perceel van de buren uitkijken. Een vergunningvrije aanbouw die scheuren trekt, blijft uw probleem en uw aansprakelijkheid.

Ons advies

Laat uw plan vooraf toetsen. Wij doen standaard een vergunningcheck voordat we beginnen, dat scheelt boetes, terugbouwen en onnodige discussie. De exacte regels staan in het Besluit bouwwerken leefomgeving; de gemeente of het Omgevingsloket geeft het definitieve uitsluitsel. Eerst checken, dan bouwen.